over vasteloavesskriebels en opleidingsstress
Voor mijn baan volg ik op dit moment de opleiding tot jobcoach verzorgd door elantraining. Een boeiende opleiding met veel gezellige mensen. Deze week ging ik voor de tweede keer. De blokken duren steeds drie dagen. Het eerste blok stond in het teken van attitude. Het was een interessant en heel gezellig blok. De dagen waren lang, maar we hebben erg veel geleerd. De medecursisten bleken erge gezellige mensen te zijn. Altijd ff spannend, want je gaat helemaal alleen. Er zaten meteen twee overnachtingen bij. Op dus naar het tweede blok. Vorig weekend stond in het teken van de voorbereidingen op het grote feest. Vrijdagavond met de bus van July en de Muppe mee naar het LVK. Een geweldige avond! Zaterdag stond in het teken van de voorbereiding voor de optocht. Bij ons thuis werd aan de hoedjes en de schoenversiering (!)gewerkt, Jeroen en Daniel kwamen met de nieuwe praalwagen en buiten werd nog tot in de late uurtsjes werkten Ray en Bert door aan de ……….. Het werd een vruchtbaarweekend. De zondag was nog wat heen en weer geren en ff naar mam om de pakjes van de kinderoptocht te bekijken! (Want die is zij aan het naaien, ontzettend lief en fijn…….. ik heb namelijk 2 linkerhanden op dit gebied!) Dankjewel mam! En zondagavond werd mijn heerlijk vasteloavesgevoeldus abrupt verstoord. Deze keer had ik ervoor gekozen om op zondagavond al met een aantal medestudensten door te brengen in Ulvenhout om de maandagmorgenallende bij Eindhoven te vermijden. Aangekomen bleek ik een hoofdstuk te missen in de reader en een opdracht niet volbracht te hebben. STRESS…… dus nog ff gezelezen en die opdracht was ver af. Na eens glassje wijn het bed in en maandagmorgen fris aan het ontbijt en daarna klaar voor de dag. Het werden wederom hele boeiende en gezellige, lange dagen. Dit blok stond vooral in het teken van wet-en regelgeving. En, nee, ik vond het niet saai. ook omdat het gewoon mijn dagelijkse praktijk is en het dus veelal echt leeft. Woensdagmorgen een goede, leuke praktijdopdracht. En zo werd het woensdagmiddag en mocht ik weer terug naar de vasteloavesprovincie. op het programma stond de uitreiking van de Uul. De carnavalskrant waar ik deel uitmaak van de redactie. Ik heb het niet gered. Ik was kapot moe. Na een lange terugrit, met file ellende was ik blij dat ik me weer bij mijn gezinnetje mocht scharen en viel in een comatueuze slaap. Donderdag flink aan de slag gegaan om mijn vergeten opdracht in te leveren en nu een avondje rust. ik ga me weer opmaken om me weer te storten in de voorbereidingen, we hebben nog maar één week………………….
Neuten Salut!
